Sprekende gebaren - deel 1
Geïnspireerd door de gebarentaal in de Noordelose dovendienst* verschijnt
deze column als eerste van een serie van vier.
Hij is geschreven vanuit het gezichtspunt van een horende.
Verwondert u zich in de gecombineerde dienst** ook over de gebaren door de gebarentolk? Ik wel en ik zal u vertellen waarom.
Zo'n dienst in de Ontmoetingskerk maakt mijn geloofsbeleving helemaal
compleet, een feest !

Graag zit ik vlak achter de doven, zodat ik de tolk goed kan zien en de gebaren
in me op kan nemen. Het grijpt me aan, als ik de gebarentolk bezig zie.
Juist de gebaren betreffende het geloof spreken me bijzonder aan.
Die gebaren raken me diep, zoals het gebaar voor de Heilige Geest: je hand beweeg je in golvende lijn van je hoofd naar beneden. Het gebaar voor Jezus is zeker veelzeggend: de tolk geeft om beurten de gaten in de doorboorde handen aan. Het gebaren gaat heel vlug, maar doordat ik vaak dezelfde woorden en zinnen zie en hoor, kan ik door de herhaling verschillende gebaren herkennen.
Voor mij voegen de gebaren veel toe aan de betekenis van de woorden van de predikant, het geeft een extra dimensie. Voor de doven is het echter niets extra's, het voegt niks toe, want het is het enige communicatiemiddel dat ze hebben. Daar had ik nooit zo bij stil gestaan voordat ik contact had met een doof echtpaar, de één is volledig doof en de ander slechthorend.
Voordat ik over dit onderwerp ging schrijven heb ik hen een bezoek gebracht en ben heel wat wijzer geworden.
Lisette
wordt vervolgd…
* Dovendienst is eigenlijk niet de goede benaming
voor zo'n dienst in onze kerk. Een dovendienst is eigenlijk een dienst voor
overwegend doven.
** Een gecombineerde dienst is een dienst met overwegend horenden en een kleine
groep doven met een gebarentolk, zoals trouwe bezoekers van de Ontmoetingskerk
in Noordeloos wel weten. De gecombineerde diensten zijn twee keer per maand in
de hele regio. Naast de gecombineerde diensten is er één keer per maand een
dovendienst.
Week 45_12-11-2012
In het kader van het jaarthema 'Ontdek je talenten ' schreef een 50+ gemeentelid, onder het pseudoniem Isabella, iedere week à twee weken
een column over wat haar bewoog, wat ze meemaakte of wat haar voor de geest kwam.
Als u daarop wilt reageren kunt u dat doen via het contactformulier op deze site.
Hieronder vindt u haar eerdere gepubliceerde column's:
De columns en gedichten van Isabella (pseudoniem voor Lisette van der
Valk-Snoeij), die tussen 2007 en 2010 op deze website hebben gestaan, zijn nu
in een tweede boekje gebundeld met als titel: Het Glas Is Altijd Halfvol.
Op de boekentafel in de Ontmoetingskerk kunt u het boekje bekijken.
Mocht u belangstelling hebben of reacties willen geven, dan kunt mailen naar:
vandervalk@planet.nl of bellen met tel. 0183 581816
--> De nieuwste columns van Isabella zijn te lezen op haar website: www.isabellapoesie.webs.com
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Veelzeggend
er wordt veel gepraat (senryu)
maar het belangrijkste is
wat niet wordt gezegd
Isabella
Week 26_03-07-2010
Senryu
Is een Japanse dichtkunst, misschien is een haiku bekender, maar dat moet
over de natuur gaan.
De enige (wel lastige) voorwaarde is, behalve dat het maar uit 3 regels mag
bestaan: 1e zin 5 lettergrepen, tweede zin 7 lettergrepen, de laatste zin weer 5
lettergrepen.
Wat je beperkt en je moet wel diepgaan, gek genoeg werkt het zo.
Bovendien moet het in een senryu gaan over menselijke onvolkomenheden.
Week 22_05-06-2010
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Woestijn of oase
je bent in de woestijn
als je wordt gepest
op school of op je werk
oase in de kerk ?
oververhit, chaos
je tong gortdroog
verwarde haardos
je bent in de woestijn
weg met die woede
en negatieve energie
dichtbij elkaar liggen
woestijn en oase
meditatief moment
ontspanning met muziek
saamhorigheid in de kerk
weer een oase
tot inkeer gekomen
je zegeningen geteld
terug naar de bron
’t is de oase die telt
Isabella
Week 22_05-06-2010
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Zinvol herdenken
Is het waar
dat na 1945
er werkelijk vrede is ?
Is het waar
als je oorlog hebt gekend
je daarna in vrede kunt leven ?
Is het waar
dat je eerst moet worden misbruikt
om gevoelens van onmacht te kennen ?
Is het waar
dat je eerst moet worden onderdrukt
voordat je weet wat vrijheid is ?
Is het waar
als je van zorgen bevrijd bent
je geen rampen kent ?
Is het waar
dat je niet meer hoeft te gedenken
wat ver achter je ligt ?
Het is waar
er is na 65 jaar
nog steeds zinloos geweld
Het is waar
we kunnen in vrede en vrijheid
nog steeds zinvol herdenken !
Isabella
Week 18_04-05-2010
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Ja-cultuur
Deze manier van werken in de zorg is vergelijkbaar met de Planetreevisie (zie vorige column), maar dan meer gericht op ouderen.
Mijn oude moeder verblijft in zorgcentrum Humanitas in Rotterdam sinds ruim een jaar, waar de ja-cultuur gehanteerd wordt.
We zeggen in ons leven vaker nee dan ja, dus moet het ons geleerd worden.
Bij de Ja-cultuur kun je ook een soort award winnen, alleen heet het hier trofee.
Hans Becker (1942) ontving, als voorzitter van de Raad van
Bestuur van de Stichting Humanitas o.a. de Zorgvisie Excellence Trofee
als Zorgmanager van het Jaar.
Hij is een onstuitbare organisator die de verzorgingshuizen van
Humanitas heeft 'opgeleukt' met restaurants, musea en een menselijker
behandeling.
Becker promoveerde in 2003 op het proefschrift: Levenskunst op
leeftijd. Hij vindt dat het zorgsysteem mensen geen
verantwoordelijkheden uit handen moet nemen, maar hen juist moet
stimuleren datgene te doen waar ze nog wel toe in staat zijn. Hierbij
moet alles in principe mogelijk zijn. Niets is volgens hem zo
frustrerend als ergens te zijn waar niets mag.
Becker gelooft dat te weinig zorg beter is dan te veel zorg.
De zorgsector Humanitas is een zeer gewilde werkgever met een
hoge score op plezier in het werk van een organisatie met meer dan
2.300 medewerkers en 28 vestigingen.
Ook elders in Nederland wordt met dit concept in de ouderenzorg gewerkt.
Bij binnenkomst in Humanitas ziet het er heel anders uit dan in de meeste verzorgingshuizen.
De ontvangsthal is bezaaid met rolstoelen en invalide wagens van antieke tot de wat modernere.
Er is een reminiscentiemuseum (herinneringsmuseum). Dit is
eigenlijk een activeringsmiddel voor demente mensen. Als ze voorwerpen
van vroeger zien en herkennen, geeft dat hen een geluksgevoel. Mensen
die niet dement zijn hebben er net zoveel plezier in, ook jonge mensen.
Mijn conclusie is, dat het ongelofelijk is, dat iemand zoals
mijn moeder, die nu 97 is, zich met de grote omschakeling van
zelfstandig wonen naar de verzorging heeft verzoend en zo tevreden en
vrolijk is, zoals ik ze in jaren niet gezien heb. Ze zegt overal ja
tegen.
Isabella
Week 14_11-04-2010
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Planetreeaward
Je kunt op allerlei gebied awards verdienen, voor films, muziek, ja zelfs in
het uitvaartwezen (www.funeralawards.com) is er in glitter and glamour awards te
winnen.
Een award is een eerbetoon aan iemand (of een groep) die uitblinkt op een
bepaald gebied.
Zelfs ziekenhuizen doen mee aan deze competitie.
De Planetree Award wordt gegeven aan een ziekenhuis of zorginstelling die
uitblinkt in de planetree doelstelling. Wat is planetree ?
Degenen die bij de Rivas werken hoef ik niets meer te vertellen.
Rivas
werkt met planetree en is immers een grote werkgever in deze omgeving, dus velen
zullen het wel herkennen. Eigenlijk is het plane tree, dat plataan betekent.
Waarom de plataan ? Omdat Hyppocrates, een arts uit de Griekse Oudheid zijn
leerlingen les gaf onder de plataan.
Het idee is ontstaan doordat een Amerikaanse vrouw, die een ernstige ziekte had,
werd behandeld in een ziekenhuis waar alles wit en clean is en geen aandacht
voor haar als persoon. Zij werd van haar ziekte genezen, maar zij hield er wel
een trauma aan over.
Het complete personeel van de Rivas, ca. 5000 mensen, is en wordt getraind in de
planetreeformule, waarvan de hoofdpunten hieronder vermeld staan.
Als personeelslid van Rivas vind ik het helemaal geweldig hier mee bezig te
zijn.
1. Hartelijkheid en respect in de omgang: Tussen cliënt en medewerker,
tussen medewerker en vrienden of familie van de cliënt, tussen collega's
2. Keuzevrijheid en beslisrecht: Hoe beter de cliënt op de hoogte is van
zijn of haar situatie, hoe beter hij of zij verantwoorde beslissingen kan nemen
en keuzes kan maken
3. Contact met familie en vrienden: Familieleden en vrienden kunnen een
waardevolle bijdrage leveren aan de kwaliteit van de behandeling en het verblijf
4. Lichamelijke steun en troost: Een aanraking gaat verder dan het
gesproken woord
5. De eenheid van lichaam en geest: Zingeving, geestelijke steun en
troost komen het lichamelijk welbevinden ten goede
6. Mogelijkheden tot aanvullende zorg: Ondersteunende zorg, diensten en
activiteiten

7. Prettige omgeving: Binnen en buiten, voor cliënt en medewerker
8. Aandacht voor kunst en cultuur: In brede zin
9. Smakelijk eten: In een gezellige omgeving
10. Contact met de wereld: Deel uitmaken van de samenleving
Als je deze punten leest, denk je: “dat is toch normaal, hoort het zo niet te
zijn ?”
Ja, maar blijkbaar waren we vergeten dat een patiënt geen ding is, waar alleen
klinisch naar gekeken moet worden, maar een compleet mens inclusief al zijn
emoties.
In de oudheid wist men al dat het belangrijk was, dat zieken een prettige
omgeving nodig hadden om de genezing te bevorderen, vooral was er toen veel
aandacht voor punt 5, 8 en 9.
Sinds kort komen bedrijven er steeds meer achter dat je door een goede werksfeer
te creëren, zelfs meer winst kan maken, dan bij een bedrijf waar daarvoor geen
of minder aandacht is.
Het mes snijdt dus aan twee kanten.
We mogen ons gelukkig prijzen dat er in onze omgeving aandacht voor planetree
is.
In
2009 hebben een arts en een medewerker van het Flevoziekenhuis een Planetree
Award gekregen, voor het eerst in Europa. Ook Zorggroep Almere verdiende in 2009
een Planetree Award.
Die competitie is goed, want iedereen doet zoveel mogelijk zijn best, zodat ook
Rivas een Planetree Award in de wacht kan slepen. Misschien in 2010 ?
Isabella
Week 10_13-03-2010
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Haïti
Dit keer haak ik in op de vorige column van Roos van de kerkbode nr.3 van 23
januari jl.
Zoals Roos zo mooi zei: “een ten hemel schreiend drama”.
Waar eerst veel noodhulp naar toe moet.
Wat een tegenstelling met ons landje.
Daar is het warm en hier heel koud, figuurlijk andersom.
Daar arm, wij ontzettend rijk.
Maar wat een hartverwarmende actie !
Daar word je koud van.
De Haïtiaan, die voor de t.v. geïnterviewd werd, sprak in goed Nederlands en uit
ervaring. Hij was zelf geadopteerd op 9-jarige leeftijd .
Hij vond dat de kinderen die hier worden opgevangen, weer terug moesten naar hun
eigen vaderland.
Hij zei ook dat ze beter naar Curaçao konden gaan voor noodopvang, dan zouden ze
meer in hun eigen cultuur blijven.
In ieder geval creëren we door de acties veel saamhorigheid.
We brengen twee culturen bij elkaar. Of je er nu voor of tegen bent. Iedereen
komt in actie met allerlei originele ideeën. Kerkelijk en niet kerkelijk
gebonden, iedereen
draagt zijn of haar steentje bij.
In een reportage hoorde ik een Haïtiaanse zeggen, dat ze dacht dat haar land er
misschien wel beter uit te voorschijn kon komen dan voor de aardbeving. Het is
ijzersterk als je dat nu, zo kort na die ramp, al kan zeggen. Het getuigt van
een sterk geloof, dat kan haast niet anders, in ieder geval van een positieve
levensinstelling.
Isabella
Week 06_13-02-2010
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Maria en Elisabet
Elisabet was een tante van Maria.
Samen waren deze twee vrouwen in verwachting van Johannes en Jezus.
Twee vrouwen die elkaar opzochten, begrijpelijk, als je als familie dezelfde
ervaringen deelt.
In blijde verwachting, uitkijkend naar de toekomstige geboorte.
De mannen Zacharias en Jozef zijn ongeloviger dan hun vrouwen, die de
boodschap van de engel eerder aannemen.
Immers over Jozef wordt verteld dat hij Maria in stilte verliet, en Zacharias
geloofde de engel niet en werd stom.
In het algemeen denk ik dat vrouwen van nature meer toekomstgericht zijn dan
mannen.
Om te beginnen ga me even afzetten tegen mannen.
Want het moet me wel van het hart, dat het meestal mannen zijn die oorlog
voeren, land veroveren en vasthouden aan het stuk land dat van oudsher bij een
land of de familie hoort. Zouden mannen veel meer gericht zijn op
het verleden dan vrouwen?
Ook zijn mannen van oorsprong jagers om te zorgen dat wij vrouwen het een en
ander op het dagelijks menu kunnen zetten.
Het is maar goed dat mannen ons van land, huis, haard en eten voorzien.
Ouderwets ? Nee, oerinstincten, die we niet kunnen wegcijferen en waardoor we
elkaar als mannen en vrouwen kunnen aanvullen. Vanaf de schepping vullen mannen
en vrouwen elkaar aan.
Isabella
Week 02_16-01-2010
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Kerstsymboliek
liturgisch bloemschikken
Een kerststukje maken ? Dat heb ik al zo vaak gedaan, nu maar even niet,
dacht ik, maar……………..
dit is zoveel mooier, rijker dan het standaard kerststuk.
Sinds een aantal jaren is het bloemstukje op de tafel in het liturgisch
centrum van de Ontmoetingskerk niet zomaar een bloemstuk, het heeft vaak een
symbolische meerwaarde.
In ieder geval bij hoogtepunten in het kerkelijk jaar of bij blijde en droevige
gebeurtenissen.
O.l.v. Ina Nomen zijn we op 16 december met een groep hiermee bezig geweest en ik kan u zeggen dat het een mooie ervaring was met stuk voor stuk prachtige resultaten.
We hebben ons laten inspireren door de tekst uit Exodus 15:23 - 25:
23 Toen kwamen zij in Mara. Het water in Mara konden zij echter niet drinken, zo
bitter was het;
vandaar ook dat die plaats Mara heet.
24 Het volk begon zich bij Mozes te beklagen. ‘Wat moeten we drinken?’, zeiden
ze.
25 Mozes riep de Heer aan, en de Heer wees hem op een stuk hout. Toen hij dat in
het water gooide,
werd het zoet.
De waterbron staat voor het ontstaan van leven.
Het stuk hout wordt toegevoegd, dat is de geboorte, de geboorte van Jezus,
Hij wordt aan de wereld toegevoegd.
Wat voegt Jezus toe aan uw of jouw leven? Dat hebben we geprobeerd uit te
beelden in groen en bloemen vol symboliek, zoals de betekenis van:
- de hyacint: hemels verlangen en vrede
- lelie: onschuld en zuiverheid
- distel: zonde zorg en lijden
- wilg: evangelie, nieuw leven
- noot: Heilige Geest
- witte amaryllis of witte lelie verwijst naar de reine maagd
Maria
Topper van de hier gebruikte symboliek vind ik: de dicht gevouwen bloem
waarin een verwijzing besloten ligt naar biddende handen, zoals op de afbeelding

Voor meer bloemstukken gemaakt op deze avond: klik hier
Isabella
Week 51_19-12-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Meditatie
Het woord meditatie wordt vaak verkeerd gebruikt.
Er wordt een stukje geschreven over een Bijbels onderwerp of een
preek, dat wordt dan een meditatie genoemd.
Ik heb het altijd verwarrend gevonden.
Meditatie is juist je vrij van woorden en gedachten maken.
De bedoeling is om te ontspannen en je zorgen en gedachten opzij te zetten.
Dat moet je leren en oefenen.
Al eerder heb ik een stukje over dit onderwerp geschreven,
waarin ik de wens uitsprak dat we hierover een avond van Bouwplaats
zouden kunnen houden. Daar is gehoor aan gegeven, terwijl ik toen niet wist:
1e dat we Marti Koster als predikant zouden beroepen
2e dat zij bovendien hierin gespecialiseerd is.
De ervaring die ik had met mediteren was niet vergelijkbaar met deze keer.
We hadden een geweldige meditatieve ervaring o.l.v. Marti.
Heel fijn om in zo’n grote groep van 30 mensen een uur lang zo stil te kunnen
zijn.
Lang een uur ? Ik had geen idee van uur of tijd.
Dat doet mij denken aan de tekst dat voor God duizend jaar als één dag is.
Het begrip tijd valt weg. Het rumoer en de stres van alle dag ook.
Met de instructies, die we kregen, ging het heel wat beter dan mijn eerste
meditatieve ervaring, die 10 minuten duurde, maar wel duizend jaar leken.
Isabella
Week 47_ 21-11-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
lichtval in de herfst
Ruik de aromatische geuren
van vallend blad en vochtig mos.
Bladeren verkleuren
naar geel, rood en bruin.
De boom bloost tot in zijn kruin.
Onder het gewelf van bomen
Eén met de natuur,
als bedevaartganger,
begeleid, als nietig creatuur,
door een herfstvogelzanger.
Dag en nacht zijn net zo lang
als licht en schaduw
van zonsopgang tot zonsondergang.
‘t Donker gaat domineren,
‘t Licht laat zich anders presenteren.

Pasteltinten in dit jaargetij
nuances in geuren en kleuren
De uitbundige zomer voorbij,
de herfst is bescheiden
maakt me tegelijk melancholiek en blij.
Isabella
Week 43_ 24-10-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Mepdominee
Zoals ds. Goldschmeding wel wordt genoemd door zijn uitspraken over een
“opvoedende tik”
Eindelijk iemand die er open over durft te spreken was het eerste wat in me
opkwam.
Kindermishandeling ?
Eerst maar eens kijken wat kindermishandeling is.
Is het niet juist kindermishandeling als we geen grenzen trekken ?
Ja, met praten bereik je soms wat, maar wat te doen als je kind maar doorgaat
met het ongewenste gedrag ?
Dan vraagt het om een tik, maar om dat nu direct kindermishandeling te noemen.
Die tik moet dan ook echt aankomen, anders kun je het beter niet doen.
Ook mijn kinderen hebben weleens een tik of een pak slaag gehad.
De één had het meer nodig dan de ander.
Het zijn prachtige kinderen geworden.
Isabella
Week 39_ 26-09-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Lavendel
je allesoverheersende geur
je oogstrelende kleur
lavendelblauw
zo volmaakt als een pauw.
hoe kan uit je bloemetje, klein
de geur zo groots en hemels zijn
de bijen in hun vlucht
vliegen dronken in de lucht.
bij de lavendel is het goed toeven
ik zou helemaal niets meer hoeven
ze betoveren mij
ik word helemaal high
diep inhalerend, langzaam inademend
bedwelmend, verslavend
lavendel, een fantastisch gewas
van een bovenaards ras
Isabella
Week 37_ 12-09-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Belonen of straffen ?
Zou het gedrag in het verkeer er anders uitzien, als de politie, behalve
straft ook beloont ?
Natuurlijk moeten we ons aan de regels houden om zoveel mogelijk ongelukken
te voorkomen. Echter je ontkomt er niet aan weleens te hard te rijden en een
bekeuring op te lopen.
Als ik me (soms) netjes gedraag in het verkeer, denk ik: dat zouden ze eens
moeten zien !
en belonen, zodat ik door goed gedrag mijn bekeuring weer terug kan verdienen.
De bordjes met die lachende smiley (=lachebekje), die oplicht, hebben een
gunstige uitwerking heb ik gelezen. Het schijnt, dat de snelheidsovertredingen
met tientallen procenten gedaald zijn.
Bij de Gelderse politiekorpsen is deze zomer een tijdelijke actie geweest om
jongeren te belonen
bij ‘niet harder rijden dan toegestaan’ en ‘geen alcoholgebruik’.
In de opvoeding met kinderen werkt het belonen ook.
Mijn generatie is dit niet zo gewend, als je iemand prees, zei men:
dan ga je maar naast je schoenen lopen.
Pedagogen stellen vast dat het werkt, het positieve gedrag neemt toe.
Al googelend kwam ik op de website van de School met de Bijbel in Noordeloos.
Die zich bezighouden met de zgn. Kanjermethode.
Dat deed me denken aan een collega, die me pas een kanjer noemde, dat doet enorm
goed,
dat kan ik je verzekeren.
De Kanjermethode komt er in grote lijnen op neer, dat het positieve gedrag
gestimuleerd wordt.
Voor verdere informatie bezoek de website van de school:
www.smdbnoordeloos.nl
of : www.kanjertraining.nl
Geweldig, school met de Bijbel van Noordeloos, die methode !
Het is ook heel Bijbels:
In het verhaal van de Verloren Zoon, werd de verloren zoon niet gestraft, maar
beloond !
Isabella
Week 35_ 29-08-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Persoonsgebonden….
Persoonsgebonden budget, persoonsgebonden subsidie, persoonsgebonden aftrek,
enz.
We komen dit soort termen regelmatig tegen in de media, in de praktijk.
Maar wat is er niet persoonsgebonden ?
Alles is persoonsgebonden volgens mij.
Dus kun je het woord persoonsgebonden gewoon weglaten of niet ?
Blijkbaar is het nodig persoonsgebonden erbij te vermelden, want anders gaan
we te veel generaliseren. Zodat het maatwerk wordt, niet fabrieksmatig, maar
handmatig.
Dan komt bij mij het beeld boven van de vroegere kleermaker, die alles met de
hand deed.
Toegesneden op ieder persoonlijk, persoonsgebonden.
Ook al heb je groepen mensen, die veel op elkaar lijken, er zijn altijd
nuanceverschillen.
Op geloofsgebied kun je raakvlakken hebben met altijd kleine verschillen.
Dat mensen met die kleine verschillen in één kerk passen is heel mooi.
Als de verschillen groter zijn, zijn er genoeg kerken om uit te kiezen in
Nederland.
Dat zou je persoonsgebonden geloofsbeleving kunnen noemen.
Veel kerken, maar één God, hij levert persoonsgebonden maatwerk.
Hij heeft ons ieder een passend pak meegegeven.
De kunst is om goed voor dat pak te zorgen, voor ons persoonsgebonden
levensbudget.
Isabella
Week 33_ 15-08-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
De Leeuwin
Dit is een waar gebeurd verhaal.
Een ervaring van een fotograaf, die dicht in de buurt van een leeuwin kwam.
Dit is een schilderij die een kunstenares n.a.v. het verhaal en de foto heeft
gemaakt.
Oog in oog
wat was ik bang
toen je bewoog
jij gaat je gang

je kwam aansluipen
ik kreeg de stuipen
ik dacht
ze verslindt me
ik wacht
maar toen rolde je om
ik zag
deze bemint me
ik was stom
verbaasd dat dit kon
Isabella
Week 31_ 01-08-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Hypocriet
ik kan soms te veel beloven
of nergens meer in geloven
ik voel niets en denk niet na
ren mezelf achterna
ik ben Oost-Indisch doof
lieg dat ik het zelf geloof
ik heb er geeneens erg in
‘k ga tegen iedereen in
ik wil de natuur wel sparen
en rentmeesterschap bewaren
in de haast let ik niet op het milieu
ik verdring het, ben het even beu
doe ik mijn inkopen voor ’t gemak
toch weer in een plastic zak
ik ben liever even blind en zie het niet
want ik ben hypocriet
ik loop een blokje om
zodat ik die ander niet tegenkom
kom ik van de regen in de drup terecht
kom ik mezelf tegen, wat een gevecht
eenmaal deze weg ingeslagen
begint er toch iets in me te knagen
ik ga weer in genade geloven
want de genade komt van boven.
Isabella
Week 29_ 18-07-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Bestemd om te stralen
Deze tekst is van Nelson Mandela.
Ik wil het graag doorgeven, omdat dit mij erg aanspreekt.
Vooral de zin: ´ je dient de wereld niet, door jezelf klein te houden´,
zou ik wel mijn levensmotto kunnen noemen.
Onze diepste angst is niet dat we onmachtig zijn,
onze diepste angst betreft juist onze niet te meten kracht.
Niet de duisternis, maar het licht in ons is wat we het meest vrezen.
Wij vragen onszelf af:
Wie ben ik wel om mezelf briljant, schitterend, begaafd, geweldig te achten.
Maar waarom zou je dat niet zijn ?
Je bent een kind van God.
Je dient de wereld niet door jezelf klein te houden.
Er wordt geen licht verspreid als de mensen om je heen,
hun zekerheid ontlenen aan jouw kleinheid.
We zijn bestemd om te stralen, zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om de glorie van God in ons te openbaren.
Die glorie is niet slechts in enkelen, maar in ieder mens aanwezig.
En als we ons licht laten schijnen,
schept dat voor de ander de mogelijkheid hetzelfde te doen.
Als we van onze diepste angst bevrijd zijn,
zal alleen al onze nabijheid anderen bevrijden.
Isabella
Week 28_ 11-07-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Was sich liebt...
De verhouding tussen mijn moeder en mij is er een van een soort haat-liefde verhouding.
Tegen iedereen doet ze vriendelijk, behalve tegen mij.
Toen zei haar buurvrouw tegen mij: "Was sich liebt das neckt sich".
Ja, is bij ons waar, in het Nederlands kunnen we het niet beter zeggen.
Was sich liebt das neckt sich betekent, in een wat kreupele vertaling: 'wie van elkaar houden plagen elkaar'.
Vrij vertaald: als je van elkaar houdt, sla je elkaar de hersens in.
Nu houd ik me maar vast aan het eerste deel van het gezegde: was sich liebt.
Dat valt niet altijd mee.
Het heeft ook een goede kant.
Want het betekent dat je tegen iemand van wie je houdt meer durft te zeggen, je kunt jezelf zijn.
Maar..... laat niemand iets lelijks van mijn moeder zeggen, dan sla ik jou de hersens in.
Dan geldt het spreekwoord: het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Oftewel de genegenheid, die je voelt bij een bloedband, verloochent zich nooit.
Isabella
Week 26_28-06-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Pas las ik in de krant: slimmer door mediteren.
Mediteren wordt vaak als iets zweverigs gezien.
Maar wat is er mis met zweverig ?
Zijn we misschien bang voor het oproepen van geesten ?
Echter in dit artikel werd meditatie wetenschappelijk benaderd.
Wetenschappers hebben ontdekt dat bij het mediteren een stofje wordt
geproduceerd, dat de optimale werking van de hersenen stimuleert.
Ook zouden mensen, die hoge bloeddruk hebben, die gestresst zijn of overspannen,
er baat bij hebben.
Anderen beweren dat je er bovendien gelukkiger van wordt.
Geluk overkomt je en met slimheid ben je in meer of mindere mate geboren, daar
kun je toch zelf niets aan doen ?
Wel dus, door te mediteren.
Een definitie: mediteren is ontspannen zijn met een hoofd dat niet denkt.
Zo’n tien jaar geleden ben ik een keer in het diepe gegooid en moest ik tien
minuten mediteren, dat is veel te lang voor de eerste keer.
Nu las ik dat het eenvoudig te leren is, door gewoon met je ogen dicht een paar
minuten stil te zijn, het is niet ingewikkeld.
Maar je moet wel oefenen, het is lastig om nergens aan te denken.
Je maakt ruimte in je hoofd middenin het drukke bestaan en zet de dagelijkse
beslommeringen even opzij.
Bovendien kan het een manier zijn om God te ontmoeten, zoals Jezus ook vaak de
stilte opzocht.
Mediteren is actueel, want het wordt zelfs door de CNV gepromoot en op scholen
wil men het ook bevorderen.
Meditatie zou ik een mooi onderwerp vinden voor een avond van de commissie
Bouwplaats.
Je wordt er in ieder geval niet dommer van en ook nog gelukkiger.
Isabella
Week 22_30-05-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Weg van geloven
God lijkt soms zo ver.
Ik kan er niet bij,
ver als een schitterende ster.
Voor een God die vanuit de hemel waakt,
voor het alziend oog,
zijn we als kind soms bang gemaakt.
God is niet te beredeneren
met je verstand.
Toch is het te leren,
je kunt het ontwikkelen.
Overal is God of Allah.
Ik denk er meestal niet bij na.
God is in de pluizenbol
van de paardenbloem.
Heel de lucht is hiermee vol.
God is in de dansende mug
of je maakt er een olifant van.
Klein en groot keert tot stof terug.
God is de basis onder je,
de bescherming boven je.
Is dat geen wonder boven wonder ?
Je hoeft er niets voor te doen,
God is in je, ook al zie je het niet,
zó dichtbij, ’t is hoe je het ziet.
Isabella
Week 20_16-05-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
De laatste verhuizing.
Zoals u in mijn column van twee weken geleden heeft kunnen lezen, is mijn
moeder aan
het dementeren en kortgeleden verhuisd naar een verpleeghuis.
Verhuizen doen we allemaal weleens.
Maar een huis leegmaken, van iemand die dat zelf niet meer kan, voelt heel raar,
het huis van je moeder leeghalen, terwijl ze nog leeft.
Alles gaat door je handen, wat doe je weg ?
Bij twijfel gooi ik het niet weg, misschien krijg ik spijt.
Niet erg christelijk schiet er door mijn hoofd, je bent erg met stoffelijke
zaken bezig.
Nee, dat is het niet, er zitten aan de kleinste, onbenullige dingen mooie
herinneringen.
Zo heb ik bij voorbeeld een houten visje, dat bij mijn moeder als trekkoordje
van de verlichting aan de spiegel hing.
Eerst wilde ik het weggooien, nu hangt het aan de spiegel van mijn auto.
Een mascotte ? Nee, het staat symbool voor mijn jeugdherinneringen.
Tot opluchting van mijn zoon is deze vis niet bedoeld als ichtusvis,
als je dat er echter wel in ziet, kan het een meerwaarde krijgen.
Zij heeft nu haar laatste woning op aarde bereikt, wordt goed verzorgd en we
zijn allebei op onze eigen manier bezig te verwerken dat het onomkeerbaar is.
Isabella
Week 18_02-05-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Grote en kleine crisis
Volgens het woordenboek een verslechterende toestand, waarbij het de slechte
of de goede kant op kan gaan. Als u mij een beetje kent, weet u dat ik vooral ik
de goede kant wil belichten.
Dat is niet alleen mijn aard, maar ik zie het ook als een opdracht.
Wat noemen we slecht ? Over het algemeen bedoelen we momenteel de slechtere
economische omstandigheden.
Als er ontslagen vallen kunnen we er niet altijd wat aan doen, maar soms moeten
we meer ons best doen om werk te houden of te vinden.
In de krant las ik dat vooral 20-ers beter hun best moeten doen om op de
arbeidsmarkt te komen.
De grote crisis heeft ook zijn goede kanten.
Alles wordt wat meer teruggebracht tot normale proporties.
De bonussen rijzen niet meer de pan uit. De huizenprijzen waren torenhoog.
De banken kunnen niet meer doen wat ze willen.
Misschien denken we wat langer na voordat we het uitgeven.
We gaan duurzamer leven, ook beter voor het milieu.
Eigenlijk wil ik me niet met de credietcrisis bezighouden.
Laten we maar kijken naar alles wat wel goed gaat.
In mijn lijfblad de Goed Nieuwscourant las ik dat de uitstootgassen van auto’s
in vergelijking met de jaren 70 maar liefst met 98 % is afgenomen.
Nog eentje: een lang leven ging gewoonlijk gepaard met geheugenverlies. Wij
hebben meer geluk dan onze grootouders. Behalve nieuwe en effectievere
medicijnen, hebben wij foto’s en films om ons te helpen onze mooiste
herinneringen levend te houden.
Dit laatste sprak mij aan omdat mijn moeder aan het dementeren is, dus maak ik
ook een soort crisis mee, die ik van de positieve kant probeer te bekijken, al
valt dat niet altijd mee.
Het enige gespreksonderwerp, waarmee je haar nog kunt opvrolijken is het
verleden, vooral aan de hand van foto’s.
Bij dementie is het belangrijk te beseffen dat iemands verstand achteruitgaat en
verdwijnt,
maar het gevoel blijft, ja zelfs steeds sterker wordt.
Ze weet niet meer dat je op bezoek geweest bent, maar ze voelt het wel !
Een verslechterende toestand, maar met, soms ontroerend mooie momenten
Isabella
Week 16_18-04-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Asociaal gedrag ?
Volgens het reclamespotje van SIRE blijkt dat het merendeel van de
Nederlanders zo druk met zichzelf bezig is, dat we niet merken, dat anderen zich
aan ons gedrag storen.
Dat noemen ze: “onbewust sociaal gedrag”.
Voor mijn gevoel zit er te veel een negatieve benadering in die campagne.
Oké, we zijn vaak aan het bellen met ons mobieltje en letten niet op anderen.
Ik weet niet of het helpt om te benadrukken wat we allemaal niet moeten doen.
Het trekt ons naar beneden en we mopperen wat af !
Maar laten we maar eens gaan kijken wat er allemaal wel goed gaat.
Twee reddende engelen zijn van de week uitgebreid in het zonnetje gezet door de
Haagse politie.
Het tweetal waagde woensdag hun leven door een brandende flat boven
winkelcentrum Leyweg binnen te rennen. De heldhaftige mannen doofden de vlammen
en redden een kind uit de woning. “Ik was buiten bij mijn werk een sigaretje aan
het roken”, vertelt de 21-jarige Fopma. “Opeens hoorde ik een vrouw schreeuwen:
‘Mijn kinderen, mijn kinderen, brand!’ Dan zet je je verstand op nul en schiet
je naar boven. Ik heb nog geprobeerd om de gaskraan dicht te draaien, maar die
was veel te heet.” Fopma kreeg hulp van Egyptenaar Soliman. Die was zo kien om
zijn handen eerst onder de kraan te houden, zodat hij de gloeiend hete
gastoevoer dicht kon draaien.
Dat zijn nog eens goede berichten !
U kunt meer hierover vinden op:
www.degoednieuwscourant.nl
Isabella
Week 14_04-04-2009
Voorjaar
ieder jaar terugkerend
het meest inspirerend
ernaar uitkijken vol verlangen
reikhalzend, onbevangen
fragiel die eerste krokus
subtiel dat getsjilp van een mus
de natuur is niet meer te stuiten
iedereen gaat naar buiten
met liefde omarmd
de zon, die je verwarmd
tot diep in je botten
die alles laat uitbotten
knoppen gaan open
alles staat op uitlopen
naar buiten gaan
geen jas meer aan
je opladen
ontspannen zonnebaden
je wordt sterk
energiek aan ’t werk
steeds langer licht
een vrolijk gezicht
uiteindelijk lente
je bent er !
Isabella
Week 12_21-03-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v ![]()
Op zoek naar goed nieuws
Het is één en al narigheid wat de klok slaat,
de ene crisis volgt op de andere, als ik de media moet geloven.
Dat wil ik een beetje relativeren.
Neemt de criminaliteit dan niet toe ?
Nee, een tijdje geleden las ik dat de criminaliteit zelfs gedaald is, maar de aandacht ervoor enorm gestegen.
De héle wereld is crimineel, denk ik, als ik de krant lees.
Daardoor word je wantrouwig tegenover jeugd en allochtonen, tenminste daar betrap ik mezelf soms op.
Gelukkig word ik gecorrigeerd door positieve ervaringen.
Terwijl ik met de honden liep te wandelen kwam ik eens een paar
opgeschoten jongens dreigend op me af, zagen er onverzorgd uit. Ik
dacht: wat zullen die van plan zijn ?
Wat kun je je vergissen, ze vroegen of de honden lief waren en wilden ze graag aaien, hoe ontwapenend.
Nog een voorbeeld. Sinds kort wordt mijn hoogbejaarde moeder verzorgd
in een verzorgingshuis. Wat ik zie zijn vooral Surinamers en
Antillianen, maar wat een zorgzaamheid, geduld en betrokkenheid straalt
er vanaf !
Het goede nieuws krijgt nog steeds te weinig aandacht.
Isabella
Week 10_06-03-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
de Knotwilg
op het platteland
van Nederland
rijen knoesten
van die woeste
van die grillige
geknotte wilgen
beknotte
samenwerking
van mens en natuur
oude mannenkoppen
met stekels en stoppels
tot ze uitbotten
gele dotten
bloesem
langs de boezem
zoete geuren
die je opfleuren
voorjaarsboden
die je noden
elk kwartaal
met zijn eigen verhaal
Isabella
Week 8_21-02-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
De C-factor
Dit jaar is het 500 jaar geleden dat Calvijn werd geboren.
Op trouw.nl kun je een test doen: hoe calvinistisch bent u ?
De zgn. C-test, die u kunt vinden op de volgende site: www.trouw.nl/calvijn
Hoe hoog is uw C-factor ?
Zoals zo vaak zijn volgelingen extremer in hun ideeën dan degene die nagevold wordt;
zo ook bij Calvijn.
In weinig van het calvinisme kan ik me nog vinden.
In onze tijd heeft calvinisme vaak een negatief imago gekregen.
Calvijn was minder calvinistisch dan wij nu denken.
De 16e eeuwse Calvijn zelf valt me eerlijk gezegd wel mee in een paar opzichten.
Het calvinisme getuigde vaak niet van openheid.
Is het daarom dat Calvijn voor ons leken een gesloten boek bleef ?
Calvijn zelf was wel open.
Hij leefde in een roerige tijd, waarin hij vooral kerkelijk orde wilde scheppen,
hij ging mee met de reformatie.
Volgens de R.K. kerk kon je de "hemel verdienen", daar ging hij tegenin,
je was voorbeschikt volgens hem, zonder daar zelf iets aan te kunnen doen.
Volgens het calvinisme mag je niet opvliegend zijn en moet je je beheersen en geen emoties tonen.
Ik hoor het mijn ouders nog zeggen: niet huilen, kind.
Calvijn zelf was opvliegend en emotioneel.
Hebben we de zondagsrust niet nog steeds hoog in het vaandel staan ?
Calvinistisch ? Calvijn werkte op zondag gewoon door.
Was sex volgens calvinistische maatstaven alleen om kinderen te krijgen ?
Volgens Calvijn mocht je ervan genieten.
Calvijn was voor zijn tijd ook zeker niet vrouw-onvriendelijk.
Want wie beschouwde zijn echtgenote in die tijd als: beste levensgezellin ?
Ik heb me er een beetje in verdiept, maar er is nog veel meer over Calvijn te vinden
voor geïnteresseerden op internet.
Daardoor heb ik een andere kijk op Calvijn gekregen, maar niet op het calvinisme.
Isabella.
Week 6_07-02-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Lelijke mensen bestaan niet
'k Zie iemand lachen
die nog nooit heeft gelachen.
'k Zie dat hij geëmotioneerd is
terwijl hij altijd gereserveerd is.
'k Zie iemand die me heeft gehoord
en zich nog nooit aan me heeft gestoord.
Hij trok zich nergens wat van aan,
zag iedereen voor een geitenwollen sokkenfiguur aan.
'k Zie iemand iets vertellen, moppen verkopen.
Eerst deed hij zijn mond nooit open
Dat hij wat kan zeggen
en me dingen uit kan leggen !
'k Zie iemand kijken
alsof hij water ziet branden.
't Begint erop te lijken, zachtjesaan.
Hij trekt zich ieders lot aan.
'k Zie iemand luisteren,
die beter kan praten dan fluisteren.
Dat hij tot die ontdekking is gekomen,
had ik nooit durven dromen.
'k Zie iemand mooier worden,
wanneer hij me ziet, luistert, huilt of lacht.
Lelijke mensen bestaan helemaal niet,
ik hoop dat iedereen dat ziet.
Isabella
Week 4_24-01-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
IJS
IJzig wit
gedicht
sloten
afgesloten
waterdicht
transparant
spiegelglad
als glas
ijzel
bevroren dauw
ijskoud
stil, dood
ingehouden
adem
beslagen
wasem
opgelucht
ademhalen
uitlopende
bomen
bloed
kruipt
stroomt
verwarmt
het dooit
niet dood
het leven
gaat door
Isabella.
Week 2_09-01-2009
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Aangezien onze “positieve”dominee weggaat, moeten we zelf aan het werk.
Want wie brengt er nu “tekenen van hoop” naar voren in de dienst?
Zelf heb ik Janos al eens benaderd om hem hiermee te ondersteunen.
Het is vaak moeilijk om iets positiefs in het nieuws te ontdekken.
Het kan niet vaak genoeg gezegd worden, hoe belangrijk dat is.
Pas las ik het weer, wat een goed resultaat een bedrijf had,
doordat het personeel positief te benaderd wordt.
De prestatie vliegt omhoog.
Een teken van hoop.
Niet alleen voor die prestatie, maar vooral ook dat mensen het beter naar hun zin hebben.
Het is een diepte-investering voor de lange termijn.
Op zoek naar goed nieuws ? Kijk op www.degoednieuwscourant.nl.
Kerst is ook een teken van hoop.
Er is iemand geboren, die voor ons een positief voorbeeld is.
Zelf vind ik de tekst uit Jesaja 9:1-6 erg mooi.
Een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven en de heerschappij
rust op zijn schouder en men noemt Hem: Wonderbare Raadsman, Sterke
God, Eeuwige Vader, Vredevorst.
Eigenlijk heb ik daar genoeg aan, dan kan ik er weer even tegen.
Zelf houd ik erg van de muziek, waarin dit bezongen wordt uit de Messiah van Handel.
Mijn voorkeur gaat uit naar de uitvoering van de “Boys of King’s College Choir Cambridge”
the “Heavenly Voices”(hemelse stemmen)
Goede Kerstdagen gewenst, Merry Christmas.
Isabella
Week 51_19-12-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
kussengevecht
kussen zijn om te sussen
om een brand te blussen
een zoen op de mond
is wellustig, gezond
een lik van een hond
nu maak ik het bont
heelt een wond
en is voor je ziel gezond
drie keer is vaak te veel
ik erger me groen en geel
ik zie soms bont en blauw
het gaat gemakkelijk, effe gauw
liever één zoen echt
in en uit het hart regelrecht
bij nagedacht, soms schuchter
wij zijn ook zo nuchter
drie kussen is wel zwoel
in ons land koud, nat en koel
als het maar echt is
en dit kussengevecht terecht is.
we doen braaf mee
en zeggen geen nee
we blijven stoeien ondertussen
met de drie kussen
Isabella
Week 50_05-12-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
het leven is te kort
om
je hebt genoeg tijd om even
....alles altijd te
overleggen
…..met een ander mee te leven
….je iets aan te trekken van wat
anderen
zeggen …..iets
wat je ontroerd door te geven
.....het noodzakelijke eerst te
doen …..met
je talenten te werken
.....je te bekommeren om
poen …..iemands
talent op te merken
.....de leuke dingen voor je uit te
schuiven …..geluk
te schenken
.....te schieten onder andermans
duiven
….met iemand mee te denken
.....altijd maar te
moeten
….iemands mening te tolereren
.....niemand te
groeten
….een belletje te plegen
.....de hele dag te
stoffen
….elke dag iets te
leren
.....je steeds op te
doffen ….
de stoep te vegen
.....slechte wijn te
drinken
…..te genieten, niet op lange termijn
.....in chagrijn te
verzinken
…..ergens enthousiast over te zijn
.....veel te
huilen
…..met iemand mee te denken
.....je overal achter te
verschuilen
…..niemand iets te
beletten
.....alles te
verzwijgen
…..je hart open te
zetten
.....de kous op je kop te
krijgen
…..tegen jezelf te zeggen: kom op
.....leugens te
verspreiden …..er
tegen in te gaan met je kop
.....je leven in onverschilligheid te
leiden
....iemand met je enthousiasme aan te steken
.....veel te
klagen …..iemand
een hart onder de riem te steken
.....de ellende van de hele wereld te
dragen
…..de wereld uit te
dagen.
Isabella
Week 47_21-11-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Voortleven na de dood
Kortgeleden overleed een oud-collega van mij, die nog maar een ½ jaar met pensioen was.
Op de kaart stond:
Mensen sterven pas als ze vergeten zijn.
Zolang je aan mij blijft denken, zal ik er zijn.
Mooi tekst, om over na te denken.
Je hoort het steeds vaker,
dat de nabestaanden het ook zo ervaren, alsof het overleden familielid
nog voortleeft, ja zelfs alsof diegene er gewoon bij is.
Ook zeggen mensen weleens: ik weet dat hij of zij er bij is, of van “bovenaf”ons ziet.
Je haalt dingen aan die hij of zij vaak gezegd heeft.
Je kijkt foto’s. Iemand leeft voort in wat hij of zij nalaat.
Ik denk dat het helpt bij de verwerking.
Het is beter dan iemand doodzwijgen.
Isabella
Week 45_07-11-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
“Geloven in een God die niet bestaat” van ds. Klaas Hendrikse
Het was een goede avond van Bouwplaats over dit boek van de heer Hendrikse.
We konden in alle vrijheid hierover van gedachten wisselen, zonder dat
hiermee de mening van wie dan ook veroordeeld of vastgesteld werd.
Bravo aan de leiding en de deelnemers!
In de nieuwsbrief van 12 oktober jl. stond dat Klaas Hendrikse over het
leven na de dood duidelijk was: ‘Niemand weet wat er na dit leven
is. Waarom daarmee bezig zijn? Het gaat om dit leven. Je moet nu doen
wat je moet doen en niet wachten tot later.”
Tot zover helemaal mee eens. Daar houd ik mij in mijn schrijfsels juist
erg mee bezig, het gaat om het hier en nu en dat je niets moet
uitstellen.
Wat dan volgt heb ik wat meer moeite mee:
“Als pastor vind ik het wel ontroerend en begrijpelijk hoor als mensen geloven in een leven na de dood, maar nee, ik leef nu en ga ervan uit dat het na de dood ophoudt.”
Daar ga ik niet van uit, ik geloof niet dat het na de dood ophoudt.
Gelukkig hoor ik daardoor bij de mensen die hij ontroerend en begrijpelijk vindt.
Voor mij is de toekomst, zoals Klaas Hendrikse die schetst zo
uitzichtloos en doelloos, wat volgens mij niet de bedoeling is.
Wat mij opvalt, is dat we ons altijd bezig houden met wat hierna
komt, maar niet met waar we vandaan komen. Zijn we dan uit het niets
ontstaan? Volgens mij is er bij de conceptie een “hogere macht” of
“God” die ons tot volwassen mens laat uitgroeien, dit kunnen we nog
steeds niet zelf.
Waar we vandaan komen, weten we niet, maar heeft wel met het “eeuwige” of “God” te maken. Net zoals waar we naar toe gaan
Isabella
Week 43_24-10-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Zelf tradities instellen
Tradities zijn er genoeg, die steeds, jaarlijks, maandelijks of zelfs wekelijks terugkeren.
Houd ik van tradities ? Nee, niet zo erg.
Iets wat steeds terugkeert, vind ik vaak saai.
Het klinkt wat ouderwets, behoudend.
Je kunt er tegenop zien, je voelt je ertoe verplicht.
Iedere zondag naar de kerk gaan is ook een traditie.
Het doet mij goed als ik dan na een paar weken vakantie weer in de Ontmoetingskerk zit.
Ook zie ik het veel om me heen, dat mensen zelf tradities creëren. Het hoeft niet groot te zijn.
Pas las ik, dat een vrouw met haar zoon elke week een keer gaat lunchen.
Of je gaat ieder jaar met je kinderen naar een Kerstmarkt of iets anders wat je allemaal leuk vindt.
Of organiseer wat met collega’s, dat kan enorm samenbindend zijn en de werksfeer ten goede komen.
Het is goed als je iets op een vast tijdstip doet, anders komt er vaak
niet van, dat je er naar toe kan leven en de band verstevigd wordt.
Ik zal er eens over nadenken, welke traditie het beste past
bij mijn familie of collega’s.
Isabella
Week 40_10-10-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Kerk
Wat er met dat woord is, ik weet er soms geen raad mee.
Zeg je dat je kerkelijk bent, voel je je gelijk zo verschrikkelijk braaf en ouderwets.
Waarom ?
Kerk is verbonden met een oude traditie, die veel jongeren niet meer aanspreekt.
Het woord kerk is ook al oud, maar de betekenis kan springlevend zijn.
Gelukkig las ik in de krant: Stad Gorinchem, dat de eerste
openluchtkerkdienst goed was aangeslagen. Veel jongeren, ruim 600 waren
aanwezig.
Gek eigenlijk, alles moderniseren we, de bijbel heet het boek en er
komt weer een nieuw liedboek, maar we blijven maar met het woord kerk
zitten.
Tegen buitenkerkelijke mensen aarzel ik vaak om het woord uit te
spreken en zeg er dan gelijk achteraan, dat ik bij een kerk hoor, die
modern en vrolijk is en waar veel kan.
Je hoeft je natuurlijk niet te verontschuldigen, maar je stuit vaak op onbegrip.
Niet-kerkelijke mensen kunnen je het gevoel geven dat je van een andere planeet komt.
Je wilt anderen toch duidelijk maken dat de kerk waarbij je hoort veel goeds kan betekenen en niet oubollig is.
Isabella
Week 37_19-09-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Tijd
Tijd is kostbaar, ik heb er te weinig van.
Tijd is geld ?
Voor vrije tijd geldt dat niet.
Je hebt het gekregen om er zuinig mee om te gaan.
Als je nog actief deelneemt aan het leven, kom je
al gauw tijd te kort.
Vooral voor ouderen is het heel belangrijk om je tijd te kunnen invullen.
Als je niets om handen hebt, kun je depressief worden.
Hobby’s hebben, iets creëren helpt.
Iemand zei pas: nou jij bent creatief !
Ik sta er niet bij stil, dat ik creatief ben.
Mijn creaties zijn o.a.: schrijven, borduren.
Dat laatste vind ik niet zo creatief, want ik vul gewoon
met kruissteekjes in volgens het patroon.
Schrijven is unieker, creatiever, dat komt uit iemands eigen brein voort. Een hobby kan veel voldoening geven.
In ieder geval kost het tijd, veel tijd.
Het is eigenlijk raar om te zeggen dat je tijd te kort komt.
Dan wil je gewoon te veel.
Creatief met tijd omgaan, dat is de kunst.
Tijd kun je niet maken, die krijg je.
Je krijgt tijd genoeg om te leven, dat kan toch niet anders ?
Isabella
Week 36_04-09-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Communicatie op vakantie
Geloof me, je hoeft echt geen vreemde taal te spreken om elkaar te verstaan.
Het is wel handig, maar niet altijd noodzakelijk.
Vooral als het om een bijbelverhaal gaat.
Je herkent het meteen en hoeft niet veel woordkennis te hebben om het te begrijpen.
Zo kom ik regelmatig in Frankrijk in de kerk en maak ik een mis mee.
Als een bekend bijbelgedeelte wordt gelezen,
herken je het. Zo ook met het zingen van liederen, de wijs komt vaak overeen.
Bovendien iemand die zingt spreekt langzamer dan iemand die voorleest.
Je hebt even wat langer de tijd om het op je te laten in werken.
En als je het herkent, wordt je erdoor geraakt.
Je realiseert je dat er in een ander land ook gelovige mensen zijn, waar je je mee verbonden voelt.
Isabella
Week 34_22-08-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Een echte vriend ?
Sommigen hebben naast hun partner niemand nodig zeggen ze.
Nou dan heb je het mis.
Weer anderen zeggen veel vrienden te hebben.
Die hebben het ook mis.
Veel vrienden is niet nodig, als je er maar één hebt.
Bij wie je altijd terecht kunt.
Met wie je weer andere dingen kunt delen, dan met je partner.
Iemand wordt wel snel als vriend betiteld.
Ik hoor het nogal eens zeggen: “In onze vriendenkring”,
Wie zijn je vrienden ?
Iemand die door dik en dun je steunt is pas je vriend.
En wat als iemand criminele trekjes vertoont ?
Dan komt het erop aan.
Als ik een winkel leegroof, hoeveel vrienden heb ik dan nog ?
Of ik ga vreemd, wie kijkt je dan nog aan ?
Wie dan nog overblijft is pas een echte vriend.
Isabella
Week 32_08-08-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Wandelen in het bos
Weet u dat ik eigenlijk een beetje een fobie heb ?
Als ik in een bos loop, vooral een naaldbos, kan het zo aardedonker zijn.
Ik ben bang dat ik verdwaal of dat er opeens een wild zwijn mijn pad kruist.
Je ziet van de bomen het bos niet meer.
Aan de rand van het bos zie je weer licht, alsof je een tunnel uitkomt.
Deze sfeer, het gevoel van verlatenheid kunnen je louteren.
Het juiste spoor
het pad was lang
in 't donkere bos
ik verdwaalde, ik was bang
glad was het vochtig mos
ik had geen plezier
toen ik geen hand voor ogen zag
geen mens, geen dier,
toch was het dag
de stilte kunnen horen
zelfs met dove oren
je voelt je herboren
zonder dwaalsporen
er door heen zul je moeten
het donker achter je laten
|het licht begroeten
het bos verlaten
eenzaam verdwalen
in mystieke verhalen
hopelijk vind ik gehoor
en 't juiste spoor
Isabella
Week 31_01-08-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Wonderen bestaan ?
- een column, die hout snijdt -
Wonderen bestaan pas als je het wilt zien, als je het maar in de gaten hebt.
Een kwestie van hoe kijk je tegen de dingen aan.
Het overkomt me behoorlijk wat keren, dat iets of iemand ”toevallig” op mijn pad komt.
Toevallig ?
Ik denk aan iemand, die ik in jaren, ja zelfs in 45 jaar niet had gezien, bel ik haar op,
zegt ze: “ik dacht ook aan jou“.
Het geeft een warm gevoel, tegelijkertijd word ik er koud van, ik krijg kippevel.
Ik geloof dat het gestuurd wordt, in ieder geval zie ik er een wonder in.
Op mijn vakantie in Oostenrijk maakte ik ook wat bijzonders mee.
Bij een beeldhouwer, een houtsnijder, kwamen we als geïnteresseerden de winkel binnengelopen.
Albin Moroder is een beroemde Oostenrijkse houtsnijder, hij is zelf uit
het goede hout gesneden, want hij heeft een crucifix aan de paus mogen
aanbieden, zo’n drie jaar geleden.
Deze crucifix is gemaakt van een tak uit een oude pruimenboom, die in de tuin staat, waar de paus is opgegroeid,
waar Moroder de tak zelf heeft uitgezocht.
Tijdens het snijden van het beeld komt er donkerkleurige hars
uitgelopen, precies op de plekken waar Jezus gewond zou zijn van de
geseling.
De beeldhouwer heeft gezegd dat hij er kippevel van kreeg.
Wonderen bestaan, toeval niet
Het lijkt wel zo’n overbekend bedevaartsverhaal, maar ik heb het met
eigen ogen gezien op de afbeeldingen, de video en met zijn vrouw
gesproken, Moroder zelf is een half jaar geleden op 85-jarige leeftijd
overleden.
Voor geïnteresseerden: kijk op: www.moroder.at dan klikken op: papstkruzifix.
Een mooie website, waarop veel van zijn werk te zien is.
Op de afbeelding hierbij: de crucifix, die Albin Moroder aan de paus heeft aangeboden en nu in zijn werkkamer hangt.
Isabella
Week 28_12-07-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Wie je bent maakt een verschil !
In de kerkbode van zaterdag 24 mei stond een artikel wat mij erg trof. Als u het ontgaan is, volgt hier een korte samenvatting van dit waar gebeurde verhaal.
Er was eens een onderwijzeres die haar leerlingen een
lintje gaf met daarop de woorden: wie ik ben maakt een verschil. Het
lintje werd door haar op de plaats van het hart opgespeld. De opdracht
voor de leerlingen was dat ze ieder drie lintjes moesten uitdelen aan
mensen die ze waarderen.
Zo kwam een lintje terecht bij een als
zeer nukkig bekend staande baas, die er in toestemde er zelf ook één
door te geven. Die man besloot om het lintje aan zijn 14-jarige zoon te
geven, omdat hij altijd alleen lette op de dingen die hij fout deed
doordat hij te weinig tijd voor hem had.
Die jongen raakte zeer geëmotioneerd bij het krijgen van het lintje van
zijn vader, omdat hij net van plan was geweest zich van het leven te
beroven. Hij dacht dat zijn ouders niet van hem hielden. De vader had
hem hiervan precies op tijd weten te weerhouden en was daarna zelf ook
een ander mens geworden.
Vanaf het begin wil ik met al mijn columns duidelijk
maken dat het zo belangrijk is, het goede bij mensen naar boven te
halen. Zie vooral mijn eerste column: “Het positieve van de
ongeremdheid van de jonge generatie”en de column: “Het kinderlintje”.
Je ziet dat dit als een olievlek kan werken en we staan er onvoldoende bij stil dat het zulke grote gevolgen kan hebben.
Heet ons volgende jaarthema: deel een lintje uit ?!
Isabella
Week 27_04-07-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Een variatie op een bestaand gedicht: Als in een droom.....
Dat ik gemaakt heb n.a.v. Psalm 68:20: Dag aan dag draagt Hij ons.
Levenszee
Ga je mee
tussen de duinen
dan zie je de zee
verademing
zoek rust
gestrand, gekust
ontspan, ontsnap
gesnapt, betrapt
op blote voeten
verder moeten
eerst het mulle zand
heet, het brandt
gebruind, gezond
in vastere grond
voetafdrukken
twee aan twee
op de terugweg
zijn er nog maar twee
zichtbare indruk
twee zijn één
terug op de duintop
je bent er bovenop
overzie je de levenszee
Zijn adem neemt je mee
Isabella.
Week 24_13-06-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Tutoyeren of vousvoyeren ?
Voor alle duidelijkheid: zowel tutoyeren als vousvoyeren is een
Nederlands woord, dat laatste gebruiken we niet of nauwelijks.
Tutoyeren is vertrouwelijk dichtbij.
Toen wij in 1981 in Noordeloos kwamen wonen werden we voorgesteld om
Wout en Annie te zeggen tegen buren, die de leeftijd van onze ouders
hadden.
Dit waren we niet gewend, zelfs of misschien juist als stadse mensen om
de oudere generatie bij de voornaam te noemen. Daarin was men zijn tijd
ver vooruit !
Tegenwoordig hoor je dat veel kinderen hun ouders tutoyeren. Soms moet
ik er nog aan wennen, maar vind het ook wel wat hebben. Ik vind het wel
lastig, wat laat je je schoonkinderen tegen je zeggen ?
Die staan in een andere verhouding met ons als tegenover hun eigen vader en moeder, bij wie ze opgegroeid zijn.
Op den duur zijn ze ons bij de voornaam gaan noemen en dat vind ik wel zo prettig. Het klinkt vertrouwelijk.
In engelstalige landen hebben ze daar niets meer mee te maken, het is allemaal: you.
Het heeft iets vriendschappelijks, afstanden vallen weg,
zolang we nog steeds de u-vorm kennen.
In Frankrijk en België gebruikt men veel meer de u-vorm.
In het Vlaams zegt men ge voor u, en u voor je/jij.
Hoewel dat wel uit de tijd raakt en als ouderwets gezien wordt.
Maar alles heeft altijd twee kanten.
Je kunt het beide gebruiken.
Wees dan wel consequent, als je een brief begint met: geachte, moet je verderop in de brief vousvoyeren.
Hoe spreken we God aan ? Oorspronkelijk in de Gij-vorm.
Maar ook tegen God en Jezus hoor ik mensen en teologen wel tutoyeren.
Het aardige is dat men zowel in het Duitsland als in het Frankrijk God juist vaak aanspreekt met jij.
Mooi, daardoor komt God dichterbij.
Isabella.
Week 21_23-05-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Alleen geschikt voor 50 +
Leef in het nu, die kreet hoor ik nogal eens.
Als je 50 geweest bent, dan ga je je realiseren, dat de tijd die achter je ligt groter is dan die erna.
Wat je nog van plan bent, moet je nu doen en niet uitstellen.
Zolang je gezond bent, je plannen uitvoeren.
Wat heeft ú nog voor wensen ?
Toen ik 50 werd, vroeg mijn man dat aan mij.
Wat wil jij nog in je leven doen?
Mijn wens was o.a. naar Israël gaan,
die wens is in vervulling gegaan..
Ook zegt men: een dag niet gelachen
is een dag niet geleefd.
En een dag huilen dan ? Leef je dan niet ?
Jonge mensen hoor ik vaak zeggen; ik wil zoveel mogelijk van het leven genieten, want er kan altijd wat gebeuren,
niet sparen, maar nu uitgeven.
Dat vind ik wel wat doemdenkerig, typisch deze tijd,
maar ik kan het me wel voorstellen.
Je hoort veel ellende op het nieuws en van dichtbij maken we ook het
één en ander mee: verkeersongelukken, ernstige ziektes, dat is van alle
leeftijden. Leef in het nu !
Isabella.
Week 20_16-05-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
We lezen het als je dood bent
Positief bericht of niet? In ieder geval waardig.
In Trouw van 4 april jl. las ik dat terminale patiënten hun
levensverhaal aan een psycholoog vertellen en dat hij in samenwerking
met de patiënt daar een boekje van maakt.
Dit helpt bij de verwerking. Het geeft de mens een gevoel van waardigheid, het heet dan ook waardigheidsterapie.
Het helpt zowel de patiënt als zijn of haar familie.
Vooral de dingen benadrukken waar je blij mee bent, die bereikt hebt in je leven. 
Ik durf te beweren dat je levensverhaal op papier zetten het meest waardevolle is, dat je je nabestaanden kan nalaten.
We zouden er eerder mee moeten beginnen, niet pas als we aan het einde van ons leven zijn.
Want je weet niet of je het dan nog kan.
Maak een begin, ik weet uit ervaring, als je eenmaal begint, is het geweldig om te doen.
Mijn levensverhaal staat grotendeels op (digitaal) papier.
Wanneer mijn naaste familie interesse heeft, mogen ze het lezen. Dan kun je er over praten.
Waarop en waarom zou je wachten ?
Het is waardevol en als afscheid waardig.
Isabella.
Week 19_09-05-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Hemelvaart
Soms ben ik zwevende
en is het of je even in de hemel bent
het is de zevende
ik weet dat je’t herkent
meevaren in die dagen
gedragen door de wolken
op een witte wagen
weg van de vaart der volkeren
er boven uitgetild
met nog duizend vragen
geniet ervan, verstild
zo te worden gedragen.
Isabella.
Week 18_02-05-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Gezin – baan – sociaal leven
Veel mensen zijn moe en op van het combineren van deze drie.
Je bent leeg, de accu is leeg.
Je weet niet meer wat je het eerst moet kiezen.
Bovendien heb je het druk, vooral in je hoofd, je moet zoveel regelen, onthouden.
Het is net of je verward bent in een kluwe, die je maar niet uit elkaar krijgt.
We moeten regelmatig gemasseerd worden, naar de sauna, zonnebank, fittnescentra, enz.
Minstens drie keer per jaar op vakantie, wat op zich ook weer stress kan geven.
We moeten alle zeilen bijzetten om het vol te houden.
Steeds meer mensen kiezen niet voor niets voor alleen zijn.
Of een weekend in retraite is helemaal in.
Maar we hebben als gelovigen dan toch maar de zondag, elke week weer, het cadeautje, een oase in de 24-uurs economie.
Eerst naar de kerk, je accu opladen, verder vrij te besteden, aan je
gezin, familie, als we dat als rustpunt nemen, zijn we dan niet al een
heel eind ?
Zijn we daar ook niet vaak te moe voor ?
Isabella
Week 16_18-04-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
“Bloot”
Het voorjaar is in zicht, dus zien we weer meer bloot,
maar dat is de buitenkant.
Jezelf bloot geven, dat valt niet altijd mee.
De naakte waarheid, daar houd ik van.
Als je iemand op t.v. bij het programma: familiediner zichzelf
ziet bloot geven, prachtig.
De man had in een kwade bui bij zijn schoonmoeder een steen
door de ruit gegooid in het verleden.
Daar spijt van gekregen en dat openlijk voor t.v. durven
vertellen, geweldig, toch ?
Dus je fout bekennen en dat ook nog zo
open durven vertellen.
De vete had 13 jr. voortgesudderd en dan elkaar ontmoeten, de emoties, ik vind het
goed om dat te zien, het is een voorbeeld.
Ruwe bolster, blanke pit.
Laat jezelf zien, je wordt er mooier van.
Isabella
Week 15_11-04-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Adam en God
Zo kort na Pasen kan nog wel iets hierover gezegd worden.
We leven altijd na Pasen.
Jezus is opgestaan om ons aan te raken.
Hij kwam naar ons terug vanuit het verticale naar de aarde, het horizontale.
Om naast ons te staan en ons te doen beseffen dat het op aarde moet gebeuren.
Je kunt je erg bezig houden met het Hogere, God, het verticale,
maar het enige dat je zeker hebt zijn de mensen om je heen, het horizontale.
Houden we ons dan alleen bezig met de mensen om ons heen, met het horizontale ?
Dat moet ook, daarvoor zijn we hier.
Het gaat om het samenspel tussen het horizontale en het verticale.
Dat heel mooi is afgebeeld op de plafondschildering in de Sixtijnse
kapel in de st.Pieter te Rome gemaakt door Michelangelo, waarbij de
hand van God naar Adam reikt.
Het is een hele bekende afbeelding, waarbij je niet altijd stilstaat bij de betekenis.
Waarbij God de mens de kans geeft die handreiking te beantwoorden.
Het meest ideale is om een evenwicht te vinden in dat samenspel tussen God en mens.
Daar ben je dan je hele leven mee bezig, nadat je bent aangeraakt, de ander te raken.
Isabella
Week 14_04-04-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Witte Pasen
Pasen is voorjaar
sneeuwwit dit jaar
als een doopkleed omgeven
reinheid en nieuw leven
symbool van de paasnacht
waarin het is volbracht
van oudsher gedoopt met Pasen
aangeraakt, aangeblazen
na de zegen bekleed
met een wit doopkleed
door de heilige maagd
die je naar God draagt
wat ik zou verlangen
dat de hele wereld naar ik hoop
maagdelijke bescherming mag ontvangen
door de heilige doop
Isabella
Week 13_28-03-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Voor of tegen
Haakt u ook af, als u bijv. leest:
ik ben tégen de anti-….beweging.
Dit snap je niet meer.
Het woord tegen en dan anti = dus voor.
Maar je moet minstens wiskundige zijn
om die taal te kunnen begrijpen.
Ik haak ook af, als mensen zeggen: 
ik zit met twee petten op.
Ik heb altijd gezegd, ik heb één pet op en
dat is genoeg.
Je bent christelijk of je bent het niet.
Als je dan in een bestuurlijke of politieke
situatie een andere pet op heb,
klopt er iets niet, er wordt iets verdoezeld.
Openheid, duidelijkheid en eerlijkheid,
daar houd ik van.
Ik heb maar één pet en ik ben geen wiskundige.
Isabella
Week 11_14-03-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Gejaagd door de wind
Wij Nederlanders zijn zo gejaagd, komt vast door de wind.
Aan de telefoon, in het verkeer, maar ook in de supermarkt.
We werken met onze ellebogen om de elleboogmacaroni zo
snel mogelijk te bemachtigen.
Met mijn mond open van verbazing heb ik genoten van de zeer
ontspannen
houding van de Fransen in een supermarkt, die hebben geen
ellebogen nodig.
Die hebben andere macaroni.
Wat een geduld ! Niemand dringt voor, men wacht rustig tot je je
boodschappen hebt afgerekend en je eigen boodschappenkarretje hebt volgeladen.
In de heuvels van de Ardennen moet je zo’n karretje hebben.
Dat is daar niet iets voor ouwe wijven, iedereen loopt ermee.
Als je haast hebt, kijken ze je aan of ze willen zeggen: Je bent zeker
hier niet vandaan, dit kennen we hier niet.
Zeker weer zo’n gekke Hollander.
Er is daar dan ook minder wind, misschien komt het daardoor.
Je zou zeggen misschien hebben ze daar wel minder
tranquillizers nodig.
Ik hoop het, want dan weten we wat we eraan moeten
doen.
Isabella
Week 10_07-03-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Verbouwing van Bouwplaats
Het zal wel aan mij liggen, ik vind de naam erg
mannelijk klinken, vrouwen zouden wat anders
bedacht hebben, of heb ik het verkeerd ?
Wat denkt u van: voettocht, zingeving,
3e testament.
Zullen we er een wedstrijd van maken ?
Vrouwen: reageer !
Bedenk een toepasselijke naam voor wat
vroeger Vorming & Toerusting heette,
wat nu Bouwplaats heet.
Bent u al naar een avond geweest ?
Geweldig programma, zou ik u echt aanraden.
Mijn complimenten voor de organisatie.
Alleen de naam verbouwen graag.
Isabella
Week 07_ 15-02-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Kinderlintje van de kerk ?
Wat een goed idee van de gemeente Breda !
Geeneens van een kerk.
Laatst in De Stem gelezen over een viertal jongens, die een ander kind gered hadden, toen hij uit een boom viel.
Die jongens kregen een lintje van de gemeente Breda.
Moeten we elkaar en onze kinderen niet meer stimuleren
door te belonen ?
Vooral kinderen kunnen hiervoor gevoelig zijn, nee,
niet alleen kinderen, veel volwassenen ook, denk ik.
In meer gemeentes in ons land bestaat dit al.
Kinderen moeten zich verdienstelijk hebben gemaakt
door iemand uit een benarde situatie te redden,
gehandicapten te helpen of ouderen helpen met boodschappen doen, vul maar aan.
En als je extra je best hebt gedaan en je steekt boven het maaiveld uit, krijg je een lintje.
Voor zover ik weet hebben we dat in de gemeente Giessenlanden nog niet.
Een goede preventie tegen vandalisme.
Kunnen we als kerk niet het voortouw nemen ?
Wie verdient een lintje ?
Isabella
Week 06_ 08-02-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
3e testament
We hebben het Oude en Nieuwe Testament,
die tegenwoordig het 1e en 2e testament genoemd worden.
Er komt een 3e testament bij, dat maken we zelf.
Weleens gehoord van het 3e testament ?
Gelezen op de website van de NCRV.
Het 3e Testament is een wekelijks reportage-programma
dat laat zien hoe mensen anno 2007
bezig zijn met zingeving en geloof.
Je kunt weer in februari 2008 naar dit programma kijken.
Ook met de tekenen van hoop, die Janos wekelijks
noemt maken we een derde testament.
We zijn dus een 3e testament aan het 
maken, we zijn zelf het 3e testament.
Zo ook in onze kerk door o.a. waar we dit seizoen mee bezig zijn: Ontdek je talenten,
en waar Bouwplaats mee bezig is.
Zingeving en geloof dat houdt me bezig en u ?
Ik vind het 3e testament wel een aardige gedachte.
Te bedenken dat wij nu nog wat kunnen toevoegen aan de twee testamenten die we hebben.
Voor alle generaties die nog volgen.
Isabella
Week 05_ 01-02-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Ongetwijfeld christelijk geloof
Twijfelen doet iedereen, ik ook.
Als ik terugkijk, vind ik wel dat ik een vaster geloof heb gekregen sinds ik de 50 gepasseerd ben.
Het is het besef van een basis van het geloof,
een vertrouwen dat blijvend is.
Heeft u daar ook ervaring mee ?
Ik denk dat, waar we vandaan komen, we daar ook weer naar toegaan.
Dit is mijn vaste overtuiging. Wie heeft ons gemaakt ?
Niet wijzelf. Ondanks de “maakbare”maatschappij.
Ja, hè, hè, zult u zeggen, open deur, klopt de deur staat open.
De deur van de kerk en van de website ook.
Als je nou ook nog de deur van je hart openzet......
We hoeven ons dan ook niet druk te maken over waar we naar toe gaan, toch ?
Ik heb een vast vertrouwen dat het goed komt. Dat heet dan geloven.
Veel mensen zeggen niet, dat ze niet geloven, moet je maar eens
opletten, ze zeggen meestal: ik ben niet gelovig. Ze bedoelen: ik doe
er niets aan.
Of je wilt of niet, God heeft iedereen geschapen en daar kom je gewoon niet onderuit.
Zó simpel is het eigenlijk.
We hóeven niet te twijfelen.
Isabella
Week 03_ 19-01-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Voettocht door 2008
Geweldige avond van Bouwplaats op 20 november 2007 over de voettocht naar Santiago de Compostela.
Je moet veel talent en geestkracht bezitten om dit vol te houden. Niet
iedereen is het gegeven om 2500 km te lopen, niet wetend wat de dag van
morgen je brengt, niet weten waar en hoe je zal slapen.
Wij pelgrimeren ook, zonder het te weten.
Veel mensen leggen heel wat kilometers af om hun einddoel te bereiken.
Door een ernstige ziekte van jou of je partner moet je een pelgrimstocht afleggen.
Het opvoeden van je kinderen, wat een pelgrimage !
Ook heb ik het gevoel een pelgrimstocht gemaakt te hebben toen ik mijn
schoonmoeder verzorgd heb. Een zware tocht naar de top, maar het
uitzicht is prachtig.
Voordat ik werk gevonden had en dan ook nog eens mijn zin.
Of mijn reis naar Israël. Alleen de vliegreis al, die ik voor het eerst meemaakte met veel turbulentie.
Het zijn de onverwachtse belevingen, die je bij blijven, bijv. dat er
iemand in een rolstoel meeging, waardoor we het tempo moesten aanpassen
en een beroep werd gedaan op onze behulpzaamheid.
Of dat in de geboortekerk in Bethlehem tussen de vele bezoekers ineens
een groep Italianen een kerstlied begon te zingen, dat raakte me. Het
komt op je weg en als het voorbij is, weet je pas wat het met je gedaan
heeft.
Er zijn veel belevenissen onderweg en het maakt je geestelijk rijker,
sterker. Ieder jaar kun je ook een pelgrimage noemen, we pelgrimeren
van Pasen naar Kerst en andersom.
Of het nou een voettocht naar Santiago of door het leven is,
je moet soms sterk in je schoenen staan. Dat geldt voor alle pelgrimages.
Isabella
Week 02_ 11-01-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Verschijning onderbelicht
Een mooie traditie, een stukje geschiedenis met taart.
Epifanie betekent verschijning en is het feest van de Drie Koningen, wat een paar eeuwen terug het Kerstfeest was.
Dit is op 6 januari, 12 dagen na Kerst. In 2008 valt het op zondag.
In Frankrijk en Spanje is het vooral een feest voor de kinderen, een katholieke traditie,
dat nog steeds gevierd wordt, vroeger was het een feest dat wel zeven dagen duurde.
Een groter feest dan het huidige Kerstfeest.
In die landen duurt het Kerstfeest nu maar één dag.
In Frankrijk kun je bij de bakker de driekoningentaart (galette des rois) kopen.
Daarin verstopt zit een miniscuul klein beeldje, een verzamelaarsitem, vroeger een boon.
Tref je dat in jouw taartje, ben je die dag de koning of koningin,
een papieren kroon wordt bijgeleverd met de verplichting op de volgende taart
te tracteren. Eén punt blijft over voor een onverwachte, arme gast.
Dit heet: “le part du Bon Dieu”, het deel van de Goede God.
Wat een prachtige traditie !
Isabella
Week 01_ 04-01-2008
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Toch geen Mariaverering ?!
Toen ik hier pas kwam wonen vond ik het jammer dat er geen kerstboom in de kerk was.
In de Roomse streek waar we eerst gewoond hebben, was dat een traditie.
Geen kerststal, wel een kerstboom.
Vervloekt werd het R.K. geloof door onze vorige generatie.
Een goede reden kunnen ze er vaak niet voor geven.
We hebben sinds de beeldenstorm geen beelden en ook geen Mariabeelden meer in onze kerk.
Maria bewonder ik en vind haar prachtig afgebeeld op schilderijen en in beelden met het kind Jezus in haar armen.
Het is het vrouwelijke in tegenstelling tot God en Jezus die je toch
meer als mannelijke verpersoonlijking ziet. God werd vooral vroeger als
man voorgesteld.
Maria zie ik als de vrouwelijke kant van God.
Ik kan het me goed voorstellen, dat je als vrouw graag tot een vrouw bidt.
Als vrouwen onder elkaar.
We hebben de Heilige Familie de kerk uitgeslagen, maar die is weer een
beetje terug af en toe in een moderner jasje. Voor mij hoeft er geen
kerstboom meer in de kerk, maar wel een kerststal.
Isabella
Week 50_ 20-12-2007
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Kerststress
Heeft u ieder jaar ook zo’n last van kerststress ?
Eigenlijk een raar woord, er zit het woord kerst en ster in.
Ieder jaar zag ik er weer tegenop.
Je inkopen, wie nodig je uit.
Wie komt er langs.
Dan wil je alles perfect hebben en je loopt je uit de naad.
Van wie moet het eigenlijk ?
Staat nergens in de Bijbel, hoor.
Ik heb het de laatste jaren losgelaten en probeer zonder stress en met kersterren
de kerst door te komen.
Alleen mijn stokoude moeder komt op visite.
En verder zie ik wel wat er op mijn weg komt.
Ik laat het over me komen en bedenk dat alle tierelantijnen niets met
de kerstboodschap te maken hebben.
Ik hoop dat u een fijne, ontspannen, sfeervolle kerst beleeft !
Isabella
Week 49_07-12-2007
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Het goede nieuws.
Hoe denken we over: het vele negatieve nieuws in de media.
Ik las ergens op internet het volgende: Het initiatief is van
‘burgerjournalist’ Robbert Zoon. ‘Ik heb geen roze bril op, maar een
betere verhouding tussen positief en negatief nieuws zou goed zijn’,
zegt hij.
Als voorbeeld haalt hij Brits onderzoek aan naar kranten uit 1970 en
2001. In het eerste jaar was de verhouding tussen slecht en goed nieuws
3 op 1, in 2001 was die verhouding 18 op 1.
De journalist:
‘In
dertig jaar tijd was de hoeveelheid slecht nieuws verzesvoudigd,
terwijl de wereld niet per se slechter is geworden. De criminaliteit is
bijvoorbeeld gedaald, maar de aandacht ervoor stijgt enorm.’
Er gebeuren veel goede dingen, ik ben niet zo’n doemdenker. Maar ik zou
dat zo graag op de voorpagina willen zien. Heel af en toe is er iets
positiefs na het journaal, over de eerste schaatspogingen of over de
natuur en het weer, vlak voordat Erwin Krol zijn praatje houdt. Maar
waarom niet beginnen met het goede nieuws: bijv. klein kind gered door
hond. of: oude vrouw geholpen door jongere.
Er is veel criminaliteit, maar de meeste mensen zijn wel te goeder
trouw. Dat vergeten we vaak. Ik betrap mezelf erop, dat ik wantrouwig
ben tegen jeugd en buitenlanders. We hebben een scheef beeld. We zullen
er toch mee moeten leven en als we op een positieve manier mee omgaan,
draagt dat wat uit, het stimuleert.
Isabella
Week 48_28-11-2007
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Het positieve van de ongeremdheid van de jonge generatie.
Het valt mij vaak op, dat wat je in gedachten heb soms nog onbenoemd blijft.
Die woorden blijven soms tussen mensen hangen.
Dat heb je vooral bij mensen van onze generatie, denk ik.
Het staat me nog helder voor de geest, dat mijn ouders zeiden:
“Je moet niet alles zeggen, wat er voor je mond komt.”
Dit heeft veel mensen afgeremd.
Van de jonge generatie heb ik geleerd om meer te zeggen wat je op je hart hebt.
Zij zeggen, wat je vroeger voor je hield, nu gewoon hardop.
Dat werkt aanstekelijk.
Het lucht me vaak op, als ik dingen uitspreek.
Dat is een van de positieve ontwikkelingen van deze tijd.
Isabella
Week 47_20-11-2007
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v